Een paar jaar geleden schreef ik voor het eerst iets op social media. Ik vond het zó spannend. Ik had het nog nooit gedaan en ik was vooral bang voor wat anderen ervan zouden vinden. En dan zette ik er ook nog een foto van mezelf bij. Dat voelde ineens wel heel… zichtbaar.

Ik dacht dat het perfect moest. Dat het mooi moest zijn. Dat ik het allemaal precies goed moest doen. Maar ja, wat is perfect eigenlijk. Wat ik mooi vind, vindt een ander misschien helemaal niks. En andersom.

Toch drukte ik op publiceren. En vanaf dat moment veranderde er iets. Ik ontdekte dat schrijven me energie geeft. Dat het leuk is. Dat het verbindend werkt. En vooral dat niemand zit te wachten op perfecte plaatjes. Juist niet. Zeker niet nu in een tijd waarin je soms niet eens meer weet wat echt is en wat niet.

Misschien herken jij dat gevoel wel. Dat je pas iets durft te posten als je denkt dat alles klopt. Dat je wacht tot je betere foto’s hebt. Meer tijd. Een mooier moment.

Maar eerlijk. Je hebt geen perfecte foto’s nodig. Je hebt alleen jezelf nodig en wat je elke dag al doet. Klanten willen zien wie je bent. Wat je maakt. Hoe je werkt. Dat echte stukje van jouw bedrijf. Want dat is waarvoor ze kiezen.

Met één simpele foto per week blijf je al in beeld. Het hoeft niet groot. Niet spannend. Niet perfect. Gewoon echt.

En als je denkt: misschien moet ik hier toch eens iets mee, maar ik weet niet waar ik moet beginnen, dan denk ik graag even met je mee. Plan een vrijblijvend gesprek in.